Układ stolików i krzeseł
Kotara w tonacji złocistoszarej wzbogacona prostym motywem o odcieniu czerwieni stanowi mocniejszy akcent ożywiający salę. Układ stolików i krzesełek oraz odpowiadający mu układ zwisających lamp w foremnych, stalowoszarych abażurach wypełnia wnętrze tak, że nie ma miejsca na obrazy; nawet tablice z przekrojami maszyny do szycia z trudem komponują się w obrazie pracowni. Całość wnętrza tak zorganizowana i tak zestrojona w formie, że trudno wyobrazić sobie w niej nieestetyczne materiały do szycia, nieudolne projekty sukienek, niedbałą pracę. Szwedzkie pracownie slojdowe są niewątpliwie wzorem praktycznego urządzenia i estetycznego wykończenia. Mieszczą się najczęściej w parterowych pomieszczeniach, w jasnych salach obszerniejszych od normalnych izb lekcyjnych. Przestrzeń pracowni wypełniają trzy rzędy jednoosobowych strugnic, starannie utrzymanych, ozdobionych najniezbędniejszymi podręcznymi narzędziami, rozmieszczonych praktycznie pod płytą. W pracowniach slójdowych nie używa się taboretów, gdyż uczniowie pracują wyłącznie w postawie stojącej.